Ubarwienie rzekotki

Bhp Charakterystyczne dla tego gatunku jest ubarwienie grzbietowej strony ciała. Zwykle jest ona bardziej lub mniej intensywnie zielona i ostro odgraniczona od białawego lub żółtawego brzucha wąskim, ciemnym pasem, który zaczyna się przy otworach nosowych, przechodzi przez oko i błonę bębenkową i dalej wzdłuż boków ciała dochodzi do nasady tylnych nóg. Na biodrach tworzy typową dla tego gatunku rzekotki zatokę biodrową. Ubarwienie grzbietu może się stosunkowo szybko zmieniać zarówno pod względem odcienia, jak i stopnia nasycenia barwy, dostosowując się do kolorytu podłoża. Spotykane są również osobniki rz. drzewnej które przez dłuższy czas zachowują bar w odcieniu brązowym, oliwkowozielonym, czarniawym lub niemal czysto ochrowym. Znaleziono również okazy zupełnie czarne, czyli melanistyczne. Osobliwością są osobniki o niebieskiej barwie grzbietu, u których brak żółtego składnika barwników skórnych. Podgatunek H. a. sarda, występujący na Korsyce, Sardynii, Elbie i Caprai, cechuje się\' wyraźnie ziarnistą skórą i nieregularnymi, jasnymi lub ciemnymi plamami na oliwkowozielonym lub szarym tle. Skóra, gładka na grzbiecie, a lekko ziarnista na brzuchu, jest pozbawiona widocznych gruczołów. Przeważnie połyskuje z wyjątkiem rzekotek, które tylko co opuściły kryjówki zimowe. Młode osobniki, które w sierpniu lub] we wrześniu wspinają się wysoko na rośliny, cechują się opalizująco jasnozieloną barwą ciała, często ze złotawym połyskiem. phone cards

Nasz serwis powstaje we Współpracy z najlepszymi stronami WWW: