prepaid calling card Pomimo dużego przywiązania do macierzystych zbiorników wodnych, ropuchy zaczynają wkrótce wykorzystywać do rozrodu nowo powstające niewielkie zbiorniki. Ich ogromna płodność (przeciętnie 1000 jaj na samicę w czasie jednego sezonu rozrodczego) powoduje szybkie powstanie nowej populacji. Po dotarciu do zbiornika rozrodczego większość samic nie zwleka z przystąpieniem do składania skrzeku. Samce zawzięcie walczą o, zwykle znacznie mniej liczne, samice. Głosy godowe samców brzmią jak chropowate „kwak, kwak . . . \" i można je teraz słyszeć niemal cały czas. Są to głosy obronne, gdyż w ten sposób samce sygnalizują swoją płeć. Wykazują bowiem odruch chwytania wszystkiego, co znajdzie się w zasięgu ich przednich nóg. Bez tego sygnału pozostawałyby na długo wzajemnie ze sobą sczepione i nie brałyby udziału w rozmnażaniu. Gdy samiec uchwyci gotową do rozrodu samicę już wtedy, gdy podąża ona do zbiornika, to uzyskuje znaczną przewagę nad rywalami. Odpycha ich tylnymi nogami i wydaje głos obronny. Gdy tylko samica rozpoczyna składanie sznurów skrzeku, samiec wydala nasienie i zaptadnia zewnętrznie jaja. Są one składane w postaci podwójnego sznura. Otoczone są łączącymi je, zdolnymi do pęcznienia, galaretowatymi osłonkami białkowymi, które chronią jaja przed zagrzybieniem. Wielometrowej długości sznury skrzeku, zawierające od 2000 do ponad 5000 jaj, zawisają na wodnych roślinach lub znajdujących się pod wodą gałęziach, tak że gęsto przez ropuchy nawiedzane zbiorniki rozrodcze mogą się pokryć setkami takich sznurów. Ich owijanie się wokół podwodnych przedmiotów zapobiega opadnięciu skrzeku na denny muł, gdzie zarodki rozwijałyby się żle lub wcale. Dlatego w zbiornikach rozrodczych pozbawionych roślinności wodnej rozwija się znacznie mniejsza liczba zarodków. poznan

Apartamenty Jurata